Home

Dermatochirurgia

Dermatochirurgia obejmuje ogół zagadnień chirurgicznych w leczeniu chorób skóry i tkanki podskórnej.

Łączy w sobie elementy różnych specjalności medycznych, takich jak dermatologia, chirurgia plastyczna, chirurgia onkologiczna i rekonstrukcyjna skóry, chirurgia naczyniowa. Jako osobna podspecjalność, dermatochirurgia wyodrębniła się w połowie lat 60. w Stanach Zjednoczonych. Od tego czasu dziedzina ta stale rozwija się, również w Europie, a zwłaszcza w Niemczech. Również w Polsce w ciągu ostatnich kilkunastu lat rośnie zainteresowanie lekarzy tą dziedziną. 

Pod pojęciem dermatochirurgii należy rozumieć usunięcie zmienionej skóry w granicach zdrowych tkanek za pomocą skalpela, elektrokoagulacji, lasera CO2 lub krioterapii.

 

 

Wskazania do zabiegu:

  • kaszaki
  • włókniaki
  • tłuszczaki
  • kępki żółte (żółtaki)
  • brodawki wirusowe (zwykłe, płaskie, stóp)
  • brodawki narządów płciowych (kłykciny kończyste)
  • brodawki łojotokowe
  • blizny przerosłe (keloidy)
  • znamiona barwnikowe (tzw. “pieprzyki”)
  • zmiany przednowotworowe i nowotworowe skóry

Diagnostyka zmian skórnych -  badanie w kierunku złośliwości. Każda narośl skórna przed usunięciem badana jest makroskopowo (wzrokowo), palpacyjnie, a w razie potrzeby dermatoskopowo. Niektóre zmiany skórne po tradycyjnym wycięciu chirurgicznym trzeba zbadać histopatologicznie. Badanie polega na oglądaniu wybranych zmian chorobowych skóry za pomocą dermatoskopu. Jest to specjalne urządzenie optyczne - powiększające 10-krotnie, z oświetleniem bocznym (oświetlającym oglądaną powierzchnię), które pozwala uzyskać "trójwymiarowy obraz" skóry. Badanie to wymaga dużego doświadczenia oraz porównania z wynikiem histologicznym po wycięciu zmiany skórnej. Aparat przykłada sie do powierzchni skóry pokrywając jego okular olejkiem o właściwościach immersyjnych (redukujących rozpraszanie i odbijanie światła). To unikalne oświetlenie i powiększenie uwidacznia nie tylko powierzchnię zmiany, ale także jej głębiej położone struktury. Ocena zmian opiera się na obserwacji cech zewnętrznych uwzględniając asymetrię, odgraniczenie, różnorodność barw oraz charakterystyczne struktury niewidoczne gołym okiem: 

  • obecność siateczki
  • obszary o zatartej strukturze
  • pasma
  • kropki i globule
  • nieprawidłowe unaczynienie 

Interpretacja wyników badania

W zależności od aktywności zmian barwnikowych lekarz podejmuje decyzje o konieczności wykonania zabiegu chirurgicznego lub dalszej obserwacji zmian. Dzięki dermatoskopii lekarz wykonujący zabieg może ustalić bezpieczny margines cięcia, dający dużą pewność całkowitego usunięcia zmiany. U osób które zostały zakwalifikowane do obserwacji (szczególnie z licznymi znamionami) fotografuje się wszystkie podejrzane znamiona i porównuje je co 6 miesięcy. To wystarczający czas, aby wychwycić aktywne zmiany barwnikowe zanim staną się naprawdę niebezpieczne dla naszego zdrowia lub życia.

Wskazania do wykonania badania 

  • Różnicowanie plam barwnikowych (znamiona czy czerniak).
  • Różnicowanie z plamami naczyniowymi (zmiany naczyniowe, brodawki łojotokowe, zmiany barwnikowe).
  • Różnicowanie z przyłuszczycą plackowatą (przyłuszczyca, wczesne postaci ziarniniaka grzybiastego). 

Badanie może być wykonane bez zlecenia lekarza. Wskazana jest uprzednia konsultacja z lekarzem dla oceny konieczności wykonania badania.

Sposób przygotowana do badania.

Nie ma specjalnych zaleceń. Nie ma bezwzględnej konieczności wykonywania wcześniej innych badań. Brak powikłań. Badanie może być powtarzane wielokrotnie. Wykonywane jest u pacjentów w każdym wieku, a także u kobiet ciężarnych. 

Opracowano na podstawie:
prof. dr hab. med. Waldemar Placek, Dermatoskopia,
"Encyklopedia Badań Medycznych",
Wydawnictwo Medyczne MAKmed, Gdańsk 1996.