W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.

Objawy chorób

Objawy chorób

 

Wyrośla skórne

Mogą wystepować pod postacią małego twardego tworu na brzegu odbytu, przypominającego wiśnię. Jest zakrzep splotów żylnych przy ujściu odbytu, tzw zakrzepica przyodbytowa, brzeżna. Wymaga to szybkiego pojawienia się u proktologa celem leczenia – najlepiej usunięcia, gdyż pozostawione mogą czasami wywołać liczną zakrzepicę sąsiednich splotów, a po dłuższym czasie pozostanie twardy fałd skórny przy odbycie, który może spowodować nieszczelność odbytu, trudności w utrzymaniu higieny, przewlekłe krwawienia i oczywiście stały dyskomfort. Ta zmiana jest zwykle bardzo bolesna w pierwszych dobach od pojawienia się. Inne zmiany skórne przy odbycie to: hemoroidy, polipy, powiększone brodawki, kłykciny kończyste, włókniaki, brodawczaki, rak odbytu, rak skóry, czerniak. Większość z łagodnych spośród wymienionych schorzeń można doraźnie usunąć w miejscowym znieczuleniu metodami klasycznymi chirurgicznymi lub nowoczesnymi urządzeniami laserowymi. Te poważniejsze – nowotworowe - wymagają pilnego leczenia chirurgicznego lub skojarzonego leczenia onkologicznego z chemio i radioterapią włącznie.

Pamiętaj! Jeżeli stwierdzisz w okolicy odbytu zmiany skórne – nie wstydź się – przyjdź do proktologa – upewnij się, że nic ci nie grozi. Nie przegap tego.

Krwawienie z odbytu

Co powoduje krwawienia z odbytu - najczęściej hemoroidy , zwłaszcza u kobiet ciężarnych, szczelina odbytu , zapalenie odbytnicy lub jelita grubego, uchyłki jelita grubego, rak odbytu lub odbytnicy. Jest to niepokojący objaw wymagający bezwzlędnie porady u proktologa , jak również wykonania badań wziernikowych stwierdzających przyczynę krwawień. Dopiero po ich wykonaniu i wykluczeniu obecności choroby nowotworowej można wdrożyć leczenie innych schorzeń stwierdzonych w toku diagnostyki. Najprostszą diagnostyką jest obejrzenie okolicy odbytu i badanie per rectum czyli badanie palcem odbytnicy. Badanie umożliwia ocenę 8-10-centymetrowego odcinka odbytnicy. Następnym badaniem, bezwzględnie obowiązującym podczas porady proktologicznej jest anoskopia. Polega ono na oglądaniu za pomocą krótkiego wziernika o długości mniej więcej 10 cm kanału odbytu i dolnej części odbytnicy. Pozwala ocenić hemoroidy, szczeliny, pęknięcia, zapalenia i rozrosty polipów czy guzów odbytu i końca odbytnicy. Kolejnym – głębszym badaniem jest rektoskopia, w której badamy sztywnym wziernikiem długości około 30cm odbytnicę aż do zagięcia esiczo-odbytniczego. W tym odcinku należy wykluczyć obecność chorób nowotworowych jelita grubego.Jeżeli wymienione badania nie przyniosą rozwiązania problemu pacjenta kieruje się na koloskopię – badanie wziernikiem giętkim całego jelita grubego i ostatnich centymetrów jelita cienkiego. W trakcie wszystkich wymienionych badań diagnostycznych pobierane są wycinki z miejsc zmienionych chorobowo do badania mikroskopowego, jak również można wykonać zabiegi leczące przyczynę krwawień – np. usunięcie polipa, którego również należy wysłać do badania mikroskopowego.

Pamiętaj! Każde krwawienia z odbytu wymagają twojej uwagi i wizyty u proktologa. Nie zignoruj tego.

Ból odbytu

Ból jest objawem większości chorób odbytu. Może dokuczać w przypadku: hemoroidów , szczeliny odbytu , ropnia odbytu, kłykcin odbytu , zwężeniu odbytu, zapaleniu odbytu, wypadaniu odbytu, guzie odbytu. Inne przyczyny zapalne bólu odbytu to choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie popromienne, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie macicy, ropień jajowodu, endometrioza, ciąża pozamaciczna. Podłożem bólów odbytnicy i okolicy odbytu mogą być choroby nowotworowe występujące w okolicy odbytu: guzy niezłośliwe i złośliwe nerwów, mięśni, kości . Jeden z najtrudniejszych problemów leczniczych związanych z bólami odbytu to samoistne zespoły bólowe odbytnicy, w tym jeden z najczęstszych – zespół dźwigaczy odbytu. Bóle w tych przypadkach nie są związane z żadnym z wcześniej wymienionych schorzeń – objawiają się uczuciem dyskomfortu w okolicy odbytu jak również zaburzeniami oddawania stolca. Pojawiają się zaparcia lub częste parcia na stolec. Kokcygodynią (coccygodynia) nazywamy zespół bólowy występujący w okolicy kości ogonowej. Bóle mają charakter przewlekły, w pozycji stojącej lub siedzącej i są wynikiem pourazowego uszkodzenia kości ogonowej (w tym po urazie porodowym). Samoistna kokcygodynia bywa uznawana za chorobę psychosomatyczną występującą u pacjentów z depresją. Napadowy ból odbytu (proctalgia fugax) to epizody nagłego ostrego bólu w okolicy odbytu, trwającego od kilku sekund do kilku minut, częściej pojawiającymi się w nocy. Często w bólu przynosi ulgę zgięcie kończyn w stawach biodrowych. Przyczyna pozostaje nieznana.

Zgłoś się do proktologa, jeżeli masz bóle odbytu, wyklucz schorzenia nowotworowe, rozpocznij leczenie.

Świąd odbytu

Swędzenie odbytu może być objawem różnych chorób, zarówno okolicy odbytu lub schorzeń ogólnoustrojowych. Może występować w każdym wieku i niezależnie od płci. Nasilenie świądu może być łagodne, w niektórych zaś przypadkach przybiera tak gwałtowny charakter, że staje się trudny do zniesienia. Świąd odbytu określany najczęściej przez pacjentów: swędzeniem, paleniem czy pieczeniem, potrafi uniemożliwić choremu pracę, sen czy wypoczynek. Może spowodować ciężkie zaburzenia emocjonalne. Zwykle nasila się latem i częściej występuje w nocy. Skóra wokół odbytu staje się zaczerwieniona, pogrubiała, sącząca surowiczo-krwistą wydzieliną. Pomimo tego chorzy nie potrafią powstrzymać się od drapania swędzącej okolicy. W końcu mogą się pojawić inne cechy stanu zapalnego, jak gorączka, ropna wydzielina. Świąd odbytu wynika najczęściej ze schorzeń odbytu, odbytnicy czy jelita grubego. Przyczyny miejscowe świądu odbytu to stany przebiegające ze wzmożoną wilgotnością okolicy odbytu lub nieprawidłową wydzieliną z odbytu: żylaki odbytu, przetoka okołoodbytnicza, szczelina odbytu, nowotwory, wypadanie odbytu lub odbytnicy, choroby zapalne jelita grubego

Świąd odbytu może być konsekwencją występowania chorób skóry: nadmierna potliwość, alergiczne zapalenie skóry (bielizna, mydło, płyny do kąpieli, proszki do prania, kosmetyki ), grzybica, łuszczyca, świerzb, wszawica, pokrzywka, osutki świetlne i polekowe, opryszczkowate zapalenie skóry, pemfigoid pęcherzowy, świerzbiączka

Schorzenia ogólnoustrojowe mogące wywoływać świąd to: choroby alergiczne, mocznica, cholestaza, zaburzenia tarczycy, cukrzyca, nowotwory złośliwe, czerwienica prawdziwa, chłoniaki, białaczka, owsica. Ponadto choroby kobiece objawiające się obfitą wydzieliną z pochwy, niektóre leki ( opiaty, ich pochodne, aspiryna ), zaburzenia psychiczne ( świąd psychogenny ). Tak zwany świąd samoistny – to stan, w którym nie udaje się ustalić za pomocą badań przyczyny dolegliwości.

Jak zapobiegać? : stosuj regularne kąpiele, unikaj tarcia ręcznikiem okolicy krocza i odbytu, dokładnie oczyszczaj okolicę odbytu po oddaniu stolca ( najlepiej podmyj się letnią wodą ), unikaj obcisłej bielizny, dbaj o regularny i miękki stolec stosując preparaty z błonnikiem – np. Psyllium, unikaj ostro przyprawionych potraw, kawy, herbaty, alkoholu, unikanie pocenia się.

Rozpoznanie świądu odbytu jest zwykle proste na podstawie rozmowy lekarza z pacjentem i badania okolicy odbytu i nie wymaga dodatkowych badań laboratoryjnych. Dużo trudniejsza jest identyfikacja czynnika odpowiedzialnego za wystąpienie świądu. W celu ustalenia rozpoznania konieczne może być wykonanie szeregu badań prowadzonych przez proktologa, internistę, ginekologa i dermatologa.

Leczenie

W przypadkach świądu o znanej przyczynie leczenie polega na zlikwidowaniu tej przyczyny - co prowadzi do ustąpienia nieprzyjemnych objawów. Na przykład wyleczenie hemoroidów często zmniejsza wilgotną wydzielinę z odbytu, która napędza powstanie świądu. W przypadkach świądu samoistnego stosuje się leczenie objawowe dążące do maksymalnego złagodzenia dolegliwości. Są to zwykle maści i żele o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Czasami pomocne są leki uspokajające stosowane pod kontrolą lekarza. Leczenie operacyjne stosuje się rzadko, w przypadkach nasilonego świądu nie poddającego się leczeniu zachowawczemu. Najczęściej wykonuje się zabiegi : wstrzykiwania alkoholu etylowego w okolicę odbytu i krocza w celu porażenia nerwów czuciowych, przecinanie skóry i tkanki podskórnej wokół odbytu w celu przerwania nerwów skórnych.

Więcej w tej kategorii: « Dermatoskopia Badanie »